پنج شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۸

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:باز نشر

آبروی ما زمانی می رود…

چهارشنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۳

دیدگاه خانم م. ح. در مورد «کنگره خواری»
کنگره تمام شد! هوا تاریک شده بود و به همراه تنی چند از اعضای انجمن در حیاط دانشگاه محل برگزاری به طرف در خروجی قدم می زدیم. خانمی جوان که ظاهرا یکی از برگزار کنندگان کنگره بود، با خشم و عصبانیت زیاد ما را مورد خطاب قرار داد و گفت:” اصلا کار خوبی نکردید مهمان خارجی ما داشت سخنرانی می کرد، آبروی ما را بردید”!
فرصتی نبود تا به آن خانم محترم که در ماتم از دست رفتن آبرویشان بود، پاسخی بدهم! اندکی پس از هنگامه بحران مراسم باشکوه اختتامیه! بود.
اگر شرایط مناسب بود به او می گفتم دوست عزیز، “آبروی ما” آن زمان که یک “خارجی” سخنرانی
می کند و با اعتراض جمعی که حقیقت را فریاد می کنند، نمی رود، بلکه؛
“آبروی ما” زمانی می رود، که متوجه می شوند رتبه اول علوم پزشکی این کشور سالهاست فردی را بدون مدرک معتبر بعنوان عضویت علمی و چه وچه و چه… پذیرفته است و جرات ندارد او را مورد پرسش قرار دهد!
“آبروی ما” آن زمان می رود؛ که با بودجه این مملکت و بنام “علم” و “روانکاوی” فردی “خود روانکاو خوانده” با جمعی از نوچه های غیرمتخصص تر از خود کنگره تخصصی برگزار می کند و جماعتی از جامعه علمی ما نه تنها معترض نیستند که با او همنوایی می کنند و با “دلسوزی” برای او که با مظلوم نمایی خود را “احمق”
می خواند گلهای قرمز رنگ هدیه می دهند، همان جماعت علمی، که از فقدان گردش آزاد اطلاعات در جامعه و مطبوعات بی طرف می نالند!
“آبروی ما” زمانی می رود، که با صرف بسیار هزینه، بلیط رفت و برگشت، هتل و پذیرایی، مهمانانی از ینگه دنیا دعوت می شوند تا تصورات، افکار و احساسات همچون یک بیمار پارانویاک خود را به نام تشخیص و درمان به ما غالب کنند!
“آبروی ما” زمانی می رود، که تعدادی جوانک کم سن و سال موبور از انستیتو روانکاوی نا کجا آباد با صرف هزینه ملی به این کنگره دعوت می شوند. برای چه آمده اند؟ برای آموزش دادن که صنعتی «خود روانکاو خوانده» باید از غم بمیرد و یا برای آموزش گرفتن؟! هزینه آموزش آنها را ما باید تقبل کنیم؟!
“آبروی ما” زمانی می رود، که سخنرانان “خارجی” شما هر اراجیف و چرندیاتی می گویند و برایشان کف
می زنند تا پس از بازگشت “فکر کنند” همه توان علمی، اولین رتبه دانشگاههای علوم پزشکی و انجمن علمی روانپزشکان ما این است!
“آبروی ما” زمانی می رود، که یکی از حضار از جا بلند می شود و بر ای گسترش “روانکاوی” در سایر شهرهای ایران جز تهران، از مهمان خارجی کنگره جعلی چاره می جوید!
“آبروی ما” زمانی می رود، که سخنران “خودروانکاوخوانده دانشگاه شهید بهشتی” دکتر مجتهدی، اعضای انجمن فرویدی را روان پریش می خواند و بی ادبی نشان می دهد!
“آبروی ما” زمانی می رود، که در جامعه علمی هیچ مخاطبی از سخنران و هیچ دانشجویی از استاد منبع و رفرنس نمی خواهد!
چقدر فاصله است بین “آبروی ما”ی آنها و “آبروی ملی” ما! تنها چیزی که آنجا “آبروی ملی ما ” بود انجمن فرویدی ایران بود و بس!

 

 

چهارشنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۳

سپاس از دیدگاه خانم م. ح.
انجمن فرویدی


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=48791

  تاریخ انتشار: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت: ۰۶:۳۷