دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:الیزابت رودینسکو و باند رجالگان اش، روانکاوی در انجمن فرویدی، کمپین اطلاع رسانی «فروید در ایران»، مقاله های آموزشی اعضای انجمن فرویدی

آیا اپرا-فیلم خورخه لئون پارک جمشیدیه و سفره‌خانه آن را هم نشان خواهد داد؟

IMG_3087

دل نوشته ای کوتاه از نیمروزی سرد و پاییزی

نویسنده: مهین حاجی سیدنصیر

 

نوزدهمین روز از آخرین ماه پاییز است؛ روزی سرد و ابری. نیم ساعتی به نیمروز است و اعضای انجمن فرویدی آرام آرام از راه می‌رسند. مقابل در شمالی پارک زیبای جمشیدیه چشم به راه تنها روانکاو ایران ایستاده‌ایم که قرار است تا دقایقی دیگر همراه با مهمانانی هنرمند از راه برسند. آقای لئون و همراهشان؛ هنرمندانی که موضوع بستری اجباری تنها روانکاو ایران را در دست تهیه دارند.

 

دقایق به کندی می گذرد! روز به نیمه می‌رسد که دکتر کدیور همراه مهمانان می رسند. اعضای انجمن به استقبال می‌روند و با معرفی خود با مهمانان آشنا می شوند. اعضای دو گروه ترجمه و گردشگری قبلاً با دو مهمان هنرمند آشنا شده‌اند. چند بسته از شکلات‌هایی که آقای لئون سوغات آورده‌اند به همه تعارف می‌شود. جمع در حال گفتگو به سمت بوستان می‌روند و جلودار، تنها روانکاو ایران است. آقای لئون فیلم و عکس تهیه می‌کند، سخنان آقای لئون خطاب به اعضای انجمن در مورد ارسال عکس و فیلم‌های گرفته شده توسط ما و احتمال استفاده از آنها در اپرا-فیلم ایشان، ترجمه می‌شود.

 

شیب تند و سنگی را بالا می رویم! صحبت از ایران است؛ این کشور پهناور که تمدنی غنی و کهن را در بر گرفته است! دکتر کدیور در مورد کشورهایی در جهان که نامشان به «استان» ختم می شود؛ مانند «هندوستان» یا «انگلستان» و ارتباط آن با ایران مطالب بسیار جالب توجهی بیان می‌کنند که مثل همیشه جذاب و شنیدنی است؛ آقای لئون کنجکاو است بداند که ایشان در چه موردی صحبت می‌کنند و دکتر کدیور به فرانسه در این مورد برای آقای لئون و همراهشان توضیحات کوتاهی می‌دهند.

 

به محل صرف ناهار نزدیک می‌شویم. هنگام صرف چای پیش از ناهار سؤالات آقای لئون و همراهشان همچنان از دکتر کدیور ادامه دارد و ایشان با صبر و حوصله؛ گاه به فرانسه و زمانی به انگلیسی پاسخ می‌دهند. بعد از ناهار سؤالات مشتاقانه آقای لئون و همراهشان از دکتر کدیور و تهیه فیلم و عکس همچنان ادامه پیدا می‌کند؛ لابلای جملات دکتر کدیور اسامی میژولا، رودینسکو و… برای اعضای انجمن کاملاً آشناست! افرادی که با همدستی ایادی داخلی خود در صدد بودند تا وقیحانه‌ترین و رذیلانه‌ترین اتفاق قرن را در ایران رقم بزنند؛ سوءقصدی پنهان و برنامه‌ریزی شده به جان تنها روانکاو ایران!

 

آقای لئون از اخبار سایت انجمن فرویدی دقیقاً اطلاع دارد؛ از دکتر کدیور از عکس‌ها و فیلم‌های تجمع وزارت بهداشت و امکان دسترسی به آنها می‌پرسد و پاسخ تنها روانکاو ایران حیرت‌آور است؛ دکتر کدیور با خونسردی پاسخ می‌دهند: بله! ولی آنها فقط برای قوه قضاییه خودمان است!

 

هوا تاریک می‌شود، مسیر سراشیب را به سمت در خروجی قدم می‌زنیم. مقابل در، هنگام خداحافظی دو نفر از اعضا اعلام می کنند که شله زرد نذری خوشمزه و دیگری شیرینی آورده‌اند و دکتر کدیور که “همیشه پاسخ می دهند” از این تلاش استقبال می‌کنند. پرسش یکی از اعضا در مورد نذری توضیحات کوتاه ولی بسیار جالب دکتر کدیور در باره نذری در ایران باستان را در پی دارد؛ آداب و رسومی که در اذهان عمومی بیشتر با اعتقادات مذهبی آمیخته است تا پیشینه تاریخی ایران!

 

با دکتر کدیور، مهمانان هنرمند و اعضای انجمن خداحافظی می‌کنیم و به امید دیدار می‌گوییم در حالی‌که همواره این پرسش‌ها در ذهن می‌چرخد که آیا ایران و ایرانی روزی قدرشناس دکتر کدیور؛ فخر ایران خواهد بود؟ آیا آقای لئون می‌تواند میزان «سبعیت» نسبت به دکتر کدیور آن هم در محیط دانشگاهی!!! را درک کند؟ آیا در ذهن او می‌گنجد که عده‌ای تحصیلکرده آن هم تحصیلکرده‌هایی در حوزه روح و روان!!! می‌توانند تا چه میزان غیرانسانی عمل کنند؟ آیا اپرا-فیلم آقای لئون یا حتی کلمات، قادر خواهند بود این واقعه عجیب بستری اجباری دکتر کدیور و وقایع عجیب‌تر پس از آن را منتقل کند؟

 

بهتر است منتظر بود و دید…!


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=16607

  تاریخ انتشار: ۹ دی ۱۳۹۴، ساعت: ۱۸:۴۱