پنج شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۸

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:باز نشر

از وقتی که دیگر «دربار»ی در کار نیست «سند مالکیت» زدن به نام «پخته خواران» را خود فراماسونری انجام می دهد

یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۴

دیدگاه آقای فرزام پروا درباره «مافیای روان»

 

مقدمه ترجمه کلیله دمنه (۱) که توسط مجتبی مینوی نوشته شده می خواندم دیدم سابقه فعالیت امثال محور صنعتی- همایون پور منتهی در حوزه ادبیات دراین مملکت حداقل به حدود صد سال می رسد. مینوی همراه با هدایت، بزرگ علوی و مسعود فرزاد در برابر هفت استاد دانشگاه موسوم به اصحاب سبعه که برخی از آنها درباری بودند و با حمایت دستگاه فرهنگی وقت به فعالیت ادبی می پرداختند، گروهی تشکیل داده بودند و از روی دهن کجی به آنها اسم خودشان را اصحاب ربعه گذاشته بودند(۲). حالا ببینید مینوی برای کتابی که به قول خودش حدود سی چهل سال از عمرش را «مورچه وار» پای آن گذاشته بود چه نوشته:
«اما پخته خواری چند که تاکنون کتابهای بنده و دیگران را برداشته اند و به نام خویش کرده اند، و هنوز در کمین اند که شخصی مدت زمانی تحمل رنج و زحمت کند و کتابی بنویسد… و ایشان بی تحمل رنج و منت از نتیجه کار دیگران نامی و نانی کسب کنند، این را هم بعید نیست تملک و تصاحب کنند و چند غلط چاپی را که ممکن است از نظر من فوت شده باشد تصحیح کنند … و این شدُرُسنا را سند مالکیت خود سازند
گرفتم در جهان آوازه ات پیچید چون داوود
در این گنبد چه می ماند الا صدایی خوش»(۳)
الکی نیست که اکنون نیز این «پخته خواران» چون مگس گرد «عسل»هایی جمع شده اند که روزنامه داران رستوران داری چون الیاس حضرتی برایشان فراهم می کنند!

 

(۱و۳)ترجمه کلیله و دمنه/ تصحیح و توضیح مجتبی مینوی تهرانی/ انتشارات امیرکبیر/ تهران ۱۳۸۳
(۲) http://iichs.org/index.asp?id=1894&doc_cat=1


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=46032

  تاریخ انتشار: ۱۴ اسفند ۱۳۹۷، ساعت: ۰۹:۰۸