یکشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۰

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:روانکاوی در انجمن فرویدی، روانکاوی در رسانه‌ها و در جامعه، سؤالات در مورد مدرک تحصیلی دکتر محمد صنعتی، میراث فرهنگی دلخراش ما

«اعتماد» جان، روانکاوی ایران را به نام یک روانپزشک قلابی زدن با این رذالت جمهوری آذربایجان چه فرقی دارد؟

دیوار 
جمهوری آذربایجان مینیاتور ایرانی را هم به نام خود ارایه کرد

 

اعتماد| ترک ها در اکسپوی ٢٠١۵ میلان، نگارگری ایرانی را به نام خودشان ارایه دادند و این در حالی است که پیش از این، اقدام به ثبت «تار» و «چوگان» به نام خود کرده بودند. پاویون جمهوری آذربایجان در اکسپو ٢٠١۵ میلان، جزو پاویون های به نسبت شکیل و پرمخاطب بود. در این پاویون، برخلاف روال معمول اکسپوها، بروشورها و هدایای تبلیغاتی هم برای مخاطبان در نظر گرفته شده بود که مواردی ازجمله عرضه فرش تبریز به عنوان یکی از صنایع دستی این کشور، در آنها قابل تامل بود. در این میان، کتاب نفیسی هم منتشر شده بود با نام «مینیاتور» که با همان عنوان جلد و متن ابتدایی آن، مشخص می کرد به معرفی هنر مینیاتور آذربایجانی می پردازد. این کتاب با کاغذ گلاسه و چاپ رنگی، در ٢۵٠ صفحه با جلد سخت و در قطع خشتی بزرگ منتشر شده است. هر روز، نسخه هایی از این کتاب، به مخاطبان و میهمانان پاویون آذربایجان اهدا می شد. همچنین نسخه هایی از آن برای تورق و ملاحظه بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده بود. در این میان «ایسنا» گزارش داده است، در این کتاب با امتناع از ذکر نام «ایران»، شهرهای اردبیل، تبریز، ارومیه و مراغه (در استان های اردبیل و آذربایجان شرقی و غربی ایران) تا ایروان (پایتخت جمهوری ارمنستان) و باکو (پایتخت جمهوری آذربایجان)، قلمرو هنر این کشور توصیف شده است. نکته عجیب تر اینکه در صفحه های متعدد این کتاب، تصویرهایی از کتاب های قدیمی خطی و نگارگری ایرانی به عنوان نمونه هایی از مینیاتور آذربایجان ارایه شده است. در بالای تصویرها نیز نام آثار، ادیبان و داستان های مختلفی چون شاهنامه فردوسی، دیوان حافظ، خمسه نظامی، گرشاسب نامه، کلیله و دمنه، همای همایون، خاورنامه، جامع التواریخ، هفت اورنگ، فالنامه و… با تلفظ فارسی اما به خط لاتین آمده است. محل خلق یا نگهداری بسیاری از آثار نیز شهرهایی چون تبریز ذکر شده است. این اتفاق در کنار معرفی «خط نستعلیق» در پاویون امارات متحده عربی و «فرش تبریز» در پاویون های کشورهای آذربایجان و ترکمنستان، سکوت مسوولان ایرانی را – با توجه به حضور جدی جمهوری اسلامی ایران در اکسپو ٢٠١۵ میلان – قابل تامل می سازد. «محمدباقر آقامیری» رییس انجمن نگارگری در این باره می گوید: «من نمی دانم چرا آذربایجانی ها این عقده را دارند که همه چیز را به اسم خودشان بزنند. اگر کانال آذربایجان را نگاه کنید، در برنامه فرهنگی – هنری شان یک مینیاتور بزرگ از دوره صفویه می گذارند و شعار می دهند که این هنر برای ما است. در حالی که این اقدام بسیار مضحک است، چون همه اشعار آنها به زبان فارسی است. یک زمانی همه این سرزمین ها جزو خاک ایران بوده و به خاطر بی لیاقتی شاه های قاجار تکه پاره شده است. حالااین کشورها می خواهند هنر اصیل و ماندگار ایران را در حوزه های مختلف به اسم خودشان به ثبت برسانند. البته هر کاری که بخواهند بکنند برای خودشان بد است، چون در همه کتاب هایی که در ٧٠ سال گذشته در لندن و نیویورک و کشورهای غربی چاپ شده، عبارت Persian painting آمده است.»آقامیری اعتقاد دارد همه این کارها ناشی از کم کاری و سوءمدیریت در وزارت ارشاد است. سازمان میراث فرهنگی هم هیچ حرکت و کار مفیدی در این زمینه انجام نمی دهد و هرچه انتقاد در رسانه ها منتشر می شود، انگار گوش ها کر و چشم ها بسته است: «متاسفانه کسانی در مدیریت فرهنگی کشور هستند که برای ارزش های این مملکت قدم برنمی دارند و دنبال منافع شخصی خودشان هستند، کسانی که دلسوز نیستند و تا به حال قدمی برنداشته اند.»در این میان «محمد علی رجبی» – مدرس دانشگاه- نیز می گوید: «متاسفانه برخی مسوولان ما به دلیل نداشتن فعالیت به موقع در معرفی فرهنگ و هنر کشور، همیشه آسیب هایی را وارد کرده اند. پیش از این هم مسائلی از این دست پیش آمده بود. یک زمانی می خواستند «بهزاد» را مال خودشان کنند و می گفتند او ایرانی نیست، ازبک است! مسوولان ما حتما باید با این مسائل برخورد کنند و از طریق یونسکو اعتراض خود را به گوش دنیا برسانند. آنها باید با کسانی که علیه هنر و فرهنگ کشور فعالیت می کنند و می خواهند بخش های مختلف این فرهنگ و هنر را مال خود کنند، برخورد لازم را داشته باشند.»«فرهاد نظری» مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی اما در این باره می گوید: «حتی انتشار کتابی به نام «مینیاتور آذربایجان» توسط کشور جمهوری آذربایجان مساله ای است که اگر چیزی در پس ذهن شان برای اقدامات بعدی درباره این هنر ایرانی نباشد هم باید آن را مطرح و پیگیری کنیم. چون معتقدیم اینکه کشوری مانند آذربایجان بخواهد آثار و مفاخر ایرانی را به نام خود کند، اسفبار است.»«نظری» نخستین قدم در این زمینه را دعوت تعداد محدودی از مسوولان دولتی و فرهنگی در یک نشست بیان کرد و افزود: «نخست در یک جمع محدود، افرادی مانند نمایندگان وزرای خارجه، سازمان ارتباطات اسلامی، کتابخانه و سازمان اسناد ملی ایران و فرهنگستان های هنر و زبان را دعوت می کنیم تا به یک اجماع نظر برسیم که باید با این مقوله چه کاری انجام دهیم؟ ما باید این اتفاق را آسیب شناسی کنیم، در واقع حتما باید به یک تصمیم سازی که به پیگیری های حقوقی منجر می شود، برسیم.»به گفته مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی این اتفاق نباید مسکوت بماند. رفتاری که جمهوری آذربایجان از خود نشان داده یک رفتار صحیح نیست. فرهنگ آذربایجان روزی بخشی از ایران بوده، اما آنها امروز روی هرکدام از مفاخر ایران که بخواهند دست می گذارند.

 

منبع: مگ ایران


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=14968

  تاریخ انتشار: ۲۴ آبان ۱۳۹۴، ساعت: ۱۲:۵۶