شنبه ۲ آذر ۱۳۹۸

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:روانکاوی در انجمن فرویدی، معاون آموزشی وزیر بهداشت، مقاله های آموزشی اعضای انجمن فرویدی، وزارت بهداشت

اول مطالعه سپس اعلام نظر

وزیر بهداشت و نمایندگان مجلس بلژیک، ویژه بودن دیسیپلین روانکاوی را به رسمیت شناختند

اما معاون آموزشی وزارت بهداشت کشورمان!

نویسنده: نرگس محمودی

 

خبرگزاری دانشجویان ایران در روز دوشنبه ۱۷ شهریور ۹۳ به نقل از معاون آموزشی وزارت بهداشت نوشت: «هر مداخله‌ای در حوزه سلامت چه در حوزه سلامت چه در آموزش و چه در درمان، مربوط به وزارت بهداشت است و باید مجوز وزارت بهداشت را اخذ کند. وی با اشاره به بحث دوره‌های روانکاوی برای دانشجویان روانپزشکی گفت: دوره‌های روانکاوی بخشی از دوره‌های تخصصی و فوق تخصصی روانپزشکی است و درمان کار کسی است باید آموزش لازم را در حوزه سلامت وزارت بهداشت دیده باشد. روان درمانی کار پزشک است و هیچ کس دیگری خارج از وزارت بهداشت حق ورود به بخش درمان را ندارد.» [۱]

گفته‌های معاون وزیر بهداشت کشورمان را مقایسه کنید با «ماده قانونی پیشنهادی برای قانونمند کردن حرفه‌های مربوط به بهداشت روان، در کنار سایر قوانین مربوط به حوزه روان درمانی، در تاریخ ۳۰ ژانویه از سوی مجلس بلژیک به تصویب رسید. هنگام کار [برای این قانون] و زمانی که مجلس چشم انداز قانونی آن را مورد بحث قرار می‌داد، خانم اونکلینکس معاون نخست وزیر و وزیر سلامت عمومی، اثبات کرد که «جایگاه و پراتیک روانکاوی تحت پوشش قانون روان درمانی قرار نمی‌گیرد.» تمام تغییرات برای گنجاندن روانکاوی در قانون مربوط به روان درمانی نیز رد شد. وزیر بهداشت و نمایندگان مجلس بلژیک به این ترتیب ویژه بودن دیسیپلین روانکاوی را به رسمیت شناختند.» [۲]

معاون وزیر بهداشت با توجه به مقام و مسؤولیتی که دارد، بدون این که حداقل اطلاعات کارشناسی در مورد روانکاوی کسب کند؛ چنین موضعی را اتخاذ نموده است، و این فاصله عمیق از درک روانکاوی میان معاون آموزشی وزیر بهداشت کشورمان با معاون نخست وزیر و وزیر سلامت عمومی، وزیر بهداشت و نمایندگان مجلس بلژیک است.

دکتر کدیور درکتاب مکتب لکان می‌نویسند: «در این جا لازم است تأکید کنم که موضوع صحبت من روانکاوی است و اصلاً در مورد انواع روان درمانی صحبتی ندارم. و باز باید تأکید کنم روانکاوی یکی از انواع روان درمانی نیست و اساساً با تمام آنها متفاوت است. درست است که در بسیاری از کتاب‌های معتبر دانشگاهی روانکاوی یکی از انواع روان درمانی قلمداد شده است ولی توجه داشته باشید که این کتاب‌ها را روانکاوان ننوشته‌اند بلکه روانشناسان یا روانپزشکان به رشته تحریر در آورده‌اند و برداشت خودشان را از روانکاوی ارائه داده‌اند.» [۳]

«آیا لازم است خاطرنشان کنم که روانکاوی نه یکی از تخصص‌های پزشکی است و نه یکی از شاخه‌های روانشناسی؟ این آن چیزی است که هم فروید و هم لکان مدام برآن تأکید می‌کرده‌اند با وجودی که هر دوی آنها پزشک بوده‌اند.» [۴]

«به خاطر بیاوریم که روانکاوی چگونه متولد شد. بدین گونه که پزشک بسیار کنجکاو و پویایی که نورولوژیست هم بود شروع به توجه کردن به ماهیت رؤیا کرد. تا قبل از آن هیچوقت علم موضوع رؤیا را جدی نگرفته بود و بعد از آن هم این موضوع هیچگاه از حیطه روانکاوی فراتر نرفت. آیا در تحصیلات پزشکی هیچوقت کوچکترین جایی برای مطالعه رؤیا باز شده است؟» [۵]

«اما این به معنای آن نیست که پزشکان قادر نیستند مراحل و مدارجی را که لازمه روانکاو شدن است طی نمایند. فقط شاید طی کردن این مراحل و مدارج برای پزشکان نسبتاً شاق‌تر باشد. زیرا آنها باید در ابتدا و به مرور تمام قطعیت‌هایی که در عرض سال‌ها کسب کرده‌اند مورد تجدید نظر قرار بدهند. لزوم تجدید نظر درباره این قطعیت‌ها، و خود وجود این قطعیت‌ها یک از دلایل است که فروید را به این نتیجه گیری وا می‌دارد. که تحصیلات پزشکی می‌تواند برای روانکاو شدن یک معلولیت باشد.» [۶]

فکر می‌کنم این درخواست زیادی نباشد که معاون آموزشی وزارت بهداشت کشورمان، متون فروید، خالق روانکاوی را مورد مداقه قرار داده و سپس اعلام نظر می‌فرمود!

منابع:

[۱] خبرگزاری دانشجویان ایران.

[۲] سایت انجمن فرویدی.

[۳] مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، دکتر میترا کدیور، انتشارات اطلاعات، ۱۳۸۱.

[۴] مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، دکتر میترا کدیور، انتشارات اطلاعات، ۱۳۸۱.

[۵] مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، دکتر میترا کدیور، انتشارات اطلاعات، ۱۳۸۱.

[۶] مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، دکتر میترا کدیور، انتشارات اطلاعات، ۱۳۸۱.


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=3061

  تاریخ انتشار: ۲۴ شهریور ۱۳۹۳، ساعت: ۰۰:۲۵