چهارشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۹

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:روانکاوی در انجمن فرویدی

به سنگینی تاریخی بس ننگین

دوشنبه ۰۹ اسفند ۱۳۹۵

گرگلی سارسعدلوبچاقچی:
بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و ادب
موضوع مطلب:”فرمایشات” ترامپ چه”!”(تاریخ انتشار۸اسفند)
بقایی:
۱):”آمده ام چون،امید در جامعه کاهش یافته”
۲):”می خواهم راه احمدی نژاد را ادامه بدهم”

واما بعد:
۱)
والله!فقط تو همین محلی پدری ما ده بیستا “امید”هسّ! همه دهه ی شصتی،مجرد، اکثرهُم بیکار،بعضیا هم زندان با کار!
شما دیگه نمی خواد زحمت بکشی و این “امید”ها رو تو جامعه افزایش بِدی!(تا چندتا فحش آبدار نخوردی!).

۲)
جون عمّت!جون هرکه دوسّ داری!تنهائی راه احمدی نژاد رو ادامه بده! بی خیال ما شو!ما نیسّیم! بابا! “خرِ ما از کره گی دم نداشت”!…
از بس که سر سفره مون نون نفت خوردیم!جرات نمی کنیم یه سیگار آتیش بزنیم!می ترسیم یهوئی منفجر بشیم!
بقول دوستان دوره ی خدمت سربازی:
“قدر سفره ی نَنو رو !حالا می دونم!”….

پایان.

“زخم های کهنه”
زخمهائی کهنه دارم من
زخمهائی کهنه دارم من
که نگفتن بهتر
زخمهائی کهنه دارم من
که نهفتن بهتر
زخمهائی کهنه دار من
زخم مشروطه و جنگل
زخم قانون
زخم نفت

همچنانست جاری
خون تازه
از زخمهای کهنه ام

ارث اجدادی من
کهنه نمدی ست بس کهنه
به کهنه گی زخمهای کهنه ام
و کوله باری ست بس سنگین
به سنگینی تاریخی بس ننگین
و ردِّ پائی ست
که مانده بر جا
اندر ین ره
اندر ین جا

زخمهائی کهنه دارم من
زخمهائی کهنه داریم “ما”!
(گرگلی)

با سپاس
گرگلی
سیرجان۹ اسفند۱۳۹۵


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=33979

  تاریخ انتشار: ۱۵ فروردین ۱۳۹۶، ساعت: ۱۰:۴۲