یکشنبه ۰۲ مهر ۱۳۹۶

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:روانکاوی در انجمن فرویدی، روانکاوی در رسانه‌ها و در جامعه

جای دماسنج را هم عوض نمی‌کنم

دوشنبه ۰۱ خرداد ۱۳۹۶

پریزاد:
علی محمد مزیدی:
رقابت سیاسی در فرانسه 

(نقل ازکتاب خاطرات دکترپاپلی یزدی-جغرافی دان برجسته کشور)

… پرسیدم: شما برای حزب چه کار می کردید؟ 
گفت : مشورت می‌دادم. ولی یک کمیته مالی هم درست کردم و برای انتخابات پول جمع می کردم. 
گفتم : اگر محرمانه نیست چقدر پول جمع کردید؟

گفت :من خودم ۱.۲۰۰.۰۰۰ فرانک دادم و از دوستانم هم پول گرفتم، جمعاً ۴۳.۰۰۰.۰۰۰ فرانک پول جمع کردم و به حزب دادم. 
گفتم: چند درصد امیدوار به پیروزی هستند؟ 
گفت :صد در صد. 
گفتم : حزب سوسیالیست چندین دهه است که برنده انتخابات نشده است. 
گفت: اما میتران رقیب سرسختی است. 
دو شب بعد نتیجه انتخابات معلوم شد. فرانسوا میتران برنده انتخابات بود. او رئیس جمهور منتخب اعلام شد. 
سوسیالیست‌ها،‌ کمونیستها شادی می‌کردند. 
شادی عظیم. میدان باستیل غلغله بود. رگباری شدید و رعد و برقی بی‌نظیر پاریس را در بر گرفته بود. 
من برای تماشا رفته بودم. خیس آب بودم که به پای آسانسور رسیدم. 
موسیو پیر دسپاکس با چشمی اشکبار پای آسانسور بود. 
گفت: برو لباست را عوض کن و به خانه من بیا. 
همین کار را کردم. 
پیرمرد مثل این که جوانی را از دست داده باشد، به خاطر شکست حزبش گریه می‌کرد. 
می‌گفت : منافع ملی ما در خطر است. 
او می‌گفت : در ظرف چند ماه سرمایه‌ها از فرانسه فرار خواهند کرد. 
سرمایه دارها سرمایه‌هایشان را از کشور خارج می‌کنند و اقتصاد فرانسه مختل می‌شود. 
من ۳۵ سال داشتم و او ۸۵ سال. 
سال ۱۳۶۱ بود و من خود نگران وضعیت کشور. صحبت را عوض کردم و حال بچه‌ها و نوه‌هایش را پرسیدم. 
از ۶ بچه‌اش هیچ کدام درپاریس نبودند. 
چند نوه‌اش در پاریس بودند که گاه گاه به پدربزرگ سری می‌زدند.
چند ماهی گذشت و میتران در کاخ الیزه بود. 
عراق به ایران حمله کرده بود. 
یکی از نتایج جنگ گرانی قیمت نفت بود. 
نفت از بشکه‌ای ۷-۶ دلار به بیش از ۳۰ دلار رسیده بود. 
فرانسوا میتران در تلویزیون ظاهر شد. 
رئیس جمهور با مردم صحبت کرد. 
گفت به علت گرانی نفت، فرانسه با مشکلات اقتصادی روبه رو خواهد شد. 
او پیشنهاد داد و گفت: 

من نه دستور می‌دهم و نه بخشنامه می‌کنم، فقط پیشنهاد می‌دهم. پشنهادش چه بود. 
قانون در فرانسه می‌گفت که درجه حرارت ساختمان‌ها در زمستان ۲۱ درجه باشد. 
میتران گفت اگر به جای ۲۱ درجه، شوفاژها را روی ۱۸تنظیم کنید، حدود ۳ میلیارد فرانک صرفه‌جویی انرژی خواهیم داشت.
چند روز بعد رفتم خبری از موسیو بگیرم. 
زمستان بود 
موسیو در آپارتمانش را باز کرد. 
دیدم پالتویی پوشیده و کلاهی بر سر گذاشته است. 
من داخل آپارتمان موسیو شدم . 
هوا سرد بود، پرسیدم: 

پس چرا این قدر لباس پوشیده‌اید و کلاه به سر دارید؟
گفت : رئیس جمهور چند روز پیش پیشنهاد داد که درجه حرارت را از ۲۱ به ۱۸ کاهش دهیم. 
گفتم : شما که با فرانسوا میتران مخالف بودید، از پیروزی او ناراحت شدید، آنقدر ناراحت شدید که گریه کردید. 
گفت: موسیو پاپلی از وقتی او رئیس جمهور شد، او رئیس جمهور همه فرانسه و همه ملت فرانسه است. 
من از نظر حزبی با او مخالفم، ولی او رئیس جمهور من است. 
من حرف او را به عنوان یک رئیس جمهور قبول دارم. 
ما برای منافع ملی فرانسه همه باید با او همکاری کنیم. 
همه حزب ماهم با او همکاری دارند. 
البته ما درمجالس با حزب سوسیالیست‌ مخالفت می‌کنیم ،ولی هر کجا پای منافع ملی باشد، همه یکی هستیم. 
در کارهای روزمره هم او رئیس جمهور است.
من درگوشه‌ای ازاتاق موسیو دسپاکس نشسته بودم، سردم شده بود، دیدم که دماسنج آپارتمان درست بالای سر شوفاژ است، شوفاژ آن طرف اتاق بود. 
گفتم موسیو دسپاکس، دماسنج بالای شوفاژ است، وقتی درجه حرارت بالای شوفاژ،‌ ۱۸ درجه باشد، این گوشه حتماً ۱۵ درجه است. 
من گفتم باید جای دماسنج را عوض کنید. 
لااقل آن را به دیوار وسط اتاق بگذارید.
موسیو دسپاکس فکری ‌کرد و گفت: 

من که خود را گول نمی‌زنم، پارسال هم دماسنج همان جا بالای سر شوفاژ بود. 
من پارسال اتاق را با همین دماسنج ۲۱ درجه تنظیم کردم و امسال با حرف رئیس جمهور با ۱۸ درجه. 
جای دماسنج را هم عوض نمی‌کنم.
من در حیرت بودم، مردی ۸۵ ساله‌ای که ۱.۲۰۰.۰۰۰ فرانک برای شکست میتران داده بود، حالا خود را در پالتو پیچیده بود تا حرف همین فرانسوا میتران را به عنوان رئیس جمهور عملی کند. 
مردی که ماهیانه ده‌ها هزاردر مزرعه و سهام درآمد داشت، می‌خواست ماهیانه ۶۰ فرانک شوفاژخانه صرفه‌جویی کند تا منافع ملیش حفظ شود.

من بهترین درس دکترایم را در پاریس در اتاق دسپاکس گرفتم نه از دانشگاه سوربن.
( به نقل از یک گروه تلگرامی)


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=36479

  تاریخ انتشار: ۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت: ۱۶:۱۷