سه شنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۰

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:روانکاوی در انجمن فرویدی، روانکاوی در رسانه‌ها و در جامعه، محیط زیست دلخراش ما

جنبش کمربند سبز وانگاری ماتایی/ کاشت ۳۰ میلیون اصله درخت

وانگاری  ماتایی

موسس جنبش زیست محیطی کمربند سبز و آنکه  گفت:

“هر بار درختی می کارم، گویی احساس می کنم دانه صلح در زمین کاشته ام“

در گذشت

 

 

 

کانون دیده بانان زمین –   فرزانه رحیمی سپتامبر  ۲۰۱۱

 

 

در سال ۲۰۰۴ پس از اهداء جایزه صلح  نوبل به خانم   وانگاری  ماتاییWangari  Maathai    از کنیا ،   کانون دیده بانان  ( شاد روان  مهین سروری ) در همین رابطه مقاله ای نوشت تحت عنوان  “اعطای جایزه نوبل به خانم ماتایی، نماد همبستگی از صلح جهانی و محیط زیست   ”

 

 

در بخش‌هایی از این مقاله آمده است :

”  وانگاری  ماتایی از کنیای مرکزی که با دارا بودن مدرک لیسانس و فوق لیسانس در رشته زیست شناسی از دانشگاه‌های آمریکا و مدرک دکتری از دانشگاه نایروبی کنیا با کاشتن درخت در محیط خشک کنیا جنبش زیست محیطی “کمربند سبز“ را بوجود آورد.  او اولین زن کنیایی بود که به سمت ریاست دانشگاه برگزیده شد و به خاطر مبارزه باصاحبان صنایع و مبارزه با فقر و دفاع از حقوق زنان شهرت ملی یافت ……خانم ماتایی می گوید “هر بار درختی می کارم، گویی احساس می کنم دانه صلح در زمین کاشته ام“…….خانم ماتایی و گروه زیست محیطی او بخاطر حفظ محیط زیست و زیبایی‌های آن و صلح و صفای ناشی از آن برای فرزندان خود و نسل آتی دست به کاشت ۳۰ میلیون اصله درخت در قاره آفریقا زدند، او برای مبارزه با جنگل زدایی در آفریقا بارها به زندان افتاد و شخصیت سرشناس کنیا گردید. …..خانم ماتایی مسئله صلح جهانی و حقوق بشر را وارد مرحله جدید می نماید که طلیعه آن را در سخنان مدیر نروژی کمیته جایزه صلح نوبل برای انتخاب خانم ماتایی می توان یافت. وی گفت :  “برقراری صلح در زمین به توانایی پیشرفت ما در زمینه محیط زیست بستگی دارد .“ ….. ”

 

 

 

 

Photo courtesy of United Nations

 

“ وانگاری  ماتایی در  ۲۶  سپتامبر   در سن ۷۱ سالگی دراثر بیماری سرطان درگذشت.

دکتر ماتایی  یکی از تاثیر گذارترین  زنان  درقاره  آفریقا بود   و نقش های زیادی  را به عنوان متخصص محیط زیست، پروفسور، سیاستمدار، مبارز حقوق بشر، مبارز جنبش زنان و مدیر کمربند جنبش سبز که در سال ۱۹۷۷ تاسیس شده بود، ایفا می کرد.

ماموریت او کاشت درخت در اطراف کنیا برای مقابله با فرسایش خاک و ایجاد کار برای زنان بود.

وی به علت سهمی که در توسعه پایدار، دموکراسی وصلح داشت برنده جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۴ گردید، که برای  کشور کنیا و مردم سراسر آفریقا غروربرانگیز بود.

جنبش کمربند سبز او بیش از ۳۰ میلیون درخت در آفریقا کاشت و برای نزدیک به ۹۰۰۰۰۰ زن کار ایجاد کرد و بنابرگفته سازمان ملل این حرکت الهام بخش سایر کشور های افریقایی گردید.

دکتر ماتایی در دنیا می گشت و برعلیه  فقر و تخریب محیط زیست صحبت می کرد. او خاری در چشم رئیس جمهورسابق کنیا Daniel arap Moi بود که این جنبش را در دهه ۱۹۸۰ جنبش براندازی می خواند.

آقای موا Moi به علت  رهبری  ماتایی در  جهت  مخالفتش  در ساخت آسمان خراشی در یکی از پارک های مرکزی آمریکا او را مورد اهانت قرارداد.  ماتایی بعد از مدتی در جریان یک اعتراض بوسیله پلیس مورد ضرب و شتم قرارگرفت. بعداز برکناری رئیس جمهور خانم دکتر ماتایی  به عنوان نماینده مجلس و دستیار وزیر در معضلات محیط زیست مشغول بکار شد و با روی کار آمدن رهبران جدید کنیا برای چندسال کرسی خود را در مجلس  ازدست داد.

در سال ۲۰۰۸ بعد از تحت فشار قرار گرفتن و خارج شدن از کار دولتی، درجریان اعتراضی علیه مسائل سیاسی کنیا، با گاز اشک آور به او حمله شد.

زندگی او زیاد ساده نبود همسرش او را طلاق داد واظهار داشت او افکار قوی دارد که مناسب یک زن نیست. در زمان برگزاری دادگاه طلاق به علت انتقاد از قاضی به زندان افتاد.

جان گیتونگو یکی از مبارزان ضد فساد در کنیا که برای اظهار نظر های صریح خود سال‌ها در تبعید بود می گوید وانگاری ماتایی در هر کاری که انجام می داد می درخشید چه در مسائل سیاسی و چه در مورد محیط زیست.

وانگاری  ماتایی در آپریل سال ۱۹۴۰ در کنیا در کوهپایه های کوهستان کنیا بدنیا آمد. او برنده بورس برای مطالعه زیست  شناسی  درکالج  Mount St. Scholastica در Atchison, Kan  گردید و در سال ۱۹۶۴ فارغ التحصیل شد. او مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه پیتزبوگ دریافت کرد. سپس برای دریافت دکترای خود در رشته آناتومی دامپزشکی از دانشگاه نایروبی به نایروبی رفت و اولین زن در شرق مرکز  آفریقا بود که چنین مدرکی داشت. وی  همچنین در دانشگاه به عنوان استاد و رئیس بخش آناتومی دامپزشکی در دهه ۱۹۷۰ تدریس می کرد.

ماتایی یک روز قبل از برنامه ریزی جهت سفر  به نایروبی،  مجبور شد به  روزنامه دیلی نیوزدر نایروبی در مورد تشبیه کردن بیماری ایدز به سلاح بیولوژیکی، جواب دهد. ماتایی به شرکت کنندگان در کارگاه ایدز در Nyeri گفت که بیماری  ابزاری است برای کنترل آفریقایی ها که توسط دانشمندانی که افکار شریرانه دارند طرح ریزی شده.

ماتایی در سخنرانی  خود در هنگام دریافت جایزه  گفت کارش در مناطق روستایی کنیا الهام بخش او بوده است. بیاد می‌آورد گذر آب زلال رودخانه ای  را که در کنار خانه اش جریان داشت.

در زمان تقدیم جایزه صلح نوبل، کمیته نوبل از او  برای اظهار نظرش  در مورد رویکرد جامع به توسعه پایداری همراه با حقوق بشر و حقوق زنان بطور اخص  و برای الهام بخش بودن او جهت مبارزه برای حقوق دموکراتیک، تقدیر کرد. وی گفت در این دوره از تاریخ بشریت به سمت  سطح جدیدی از آگاهی می رود. زمان غلبه بر ترس  و دادن امید به دیگران فرا رسیده است و آن زمان حالا است.

 

***

 

منبع :

۱- کانون دیده بانان زمین“اعطای جایزه نوبل به خانم ماتایی ، نماد همبستگی از صلح جهانی و محیط زیست   ”

۲- http://www.nytimes.com/2011/09/27/world/africa/wangari-maathai-nobel-peace-prize-laureate-dies-at-71.html

 

 

 

 

 

 

منبع: کانون دیده بانان زمین

 


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=18458

  تاریخ انتشار: ۱۵ بهمن ۱۳۹۴، ساعت: ۲۰:۲۸