یکشنبه ۱۶ بهمن ۱۴۰۱

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:روانکاوی در انجمن فرویدی، سور مقصور کاسبان روان

«خودش به تنهائی کاروانیست که می گذرد»

پنج شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۳

دیدگاه خانم زهرا م. درباره «مافیای روان»

 
در ترجمه انجمن بین المللی روانکاوی تعاملی به نظر می رسد تکرار میلر به جای ملور آگاهانه و عمدی است و تکرار نام میلر به جای ملور بیانگریک سوء نیت است. روانکاوان وحشی همواره در تلاش برای «قاپیدن» هر «گنجینه » از روانکاوی هستند. «قاپیدن» نام میلر از انجمن جهانی روانکاوی نیز می تواند ابزاری باشد برای به انحراف کشاندن «متقاضیان» روانکاوی. تبدیل ملور به میلر و قرار دادن آن در کنار نام سوفی دومیژولا مرز بین روانکاوی واقعی و روانکاوی وحشی را از میان بر می دارد. تغییر و تبدیل ملور به میلر، نگرش و درک سطحی مترجمان را نشان می دهد که چقدر ازشناخت پدیده های روانی، ناخودآگاه و روانکاوی عاجز هستند. گرچه میلر و ملور در حروف اشتراک هایی باهم دارند اما این دو فرد به لحاظ ماهوی و کیفی باهم متفاوتند. این تفاوت، مقاله «آنالیز با پایان و بی پایان» فروید را یادآوری می کند. «درستی و راست قامتی روانی»* ملور با جابجایی و حذف حروف حاصل نمی شود.
سوفی دومیژولا ملور در دانشگاه ۷ پاریس استاد آسیب شناسی روانی بالینی و روانکاوی در دانشگاه پاریس و سردبیر مجله توپیک است. به همت روشنگری انجمن فرویدی -«اندر فواید رشته دانشگاهی روانکاوی» و «این دانشگاه چه ادعائی در مورد تربیت روانکاو دارد؟» -وضعیت علمی و تخصص دانشگاه پاریس ۷ آشکار شد و نشان داد که این دانشگاه چقدر از «ضوابط بین المللی روانکاوی» دور است. با زهم به لطف انجمن فرویدی مشخص شد که توپیک چه نوع نشریه ای است. مجله ای که هر کسی هر چیزی را به دروغ به فروید و روانکاوی منتسب می کند. مشت نمونه خروار است؛ محتوای مصاحبه عصمت ترک قشقایی از فارغ التحصیلان دانشگاه پاریس ۷ مشخص کرد این مجله تا چه اندازه غیر علمی است.
در جریان توطئه و «فاجعه تاریخی» برای «حذف فیزیکی» دکتر کدیور در سال ۲۰۱۳، ملور بر علیه «میترا» بود، اما میلر فردی بود که برای آزادی «میترا» کمپین راه اندازی کرد و به کمک او «میترا» توانست ازشر «مافیای روان» نجات یابد. ملور مخالف میترا بود.
ملور از روانکاوی تعاملی صحبت می کند، اما میلر همانند استاد خود، لکان، روانکاوی را بازگشت به فروید می داند و هیچگونه مصالحه ای را با روانکاوی وحشی نمی پذیرد.
ملور روانکاو وحشی است که روانکاوی را یک رویکرد و تنگاتنگ با روانشناسی می داند. او خائنی است که فروید را تقلیل داده و خود را ازیک «نمونه» محروم کرده است. اما میلر یک «خدایگان» و «نمونه» است و «خودش به تنهایی کاروانی است که می گذرد»*. میلر و ملور «در نقطه مقابل» یکدیگرند؛ میلر در «جایگاه خدایگان» است و ملور در «جایگاه ارباب».
سوفی دومیژولا ملور موسس و رئیس انجمن بین المللی روانکاوی تعاملی است، ولی ژک آلن میلر «بنیانگذار انجمن جهانی روانکاوی» است و «تنها شاگرد لکان که اجازه نشر آثار او را دارد» .
قصد مترجمان از این تغییرمی تواند نشانه ای از پنهان کردن عوامل توطئه در «حذف فیزیکی» دکتر میترا کدیور نیز باشد. اگر مترجمان سعی کرده اند که بگویند «ما هم «میلر» خودمان را داریم»، پس باور آنها این است که می توانیم «کدیور» خودمان را هم داشته باشیم. البته نمی دانم چگونه می خواهند صنعتی، همایون پور، ترک قشقایی و… را تبدیل به «کدیور» کنند.

 
منبع: مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، دکتر میترا کدیور، تهران، اطلاعات، ۱۳۸۱


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=8302

  تاریخ انتشار: ۲۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت: ۲۰:۳۴