شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۹

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:دادستان ذبیح زاده، روانکاوی در انجمن فرویدی

قابل توجه دادستان ذبیح زاده، جناب بازپرس مرتضی کیانی و…

چهارشنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۵

مرجان م.:
قابل توجه دادستان ذبیح زاده، جناب بازپرس مرتضی کیانی و کارکنان، حراست و ماموران دادسرای جریام پزشکی بهداشتی و دارویی (ناحیه ۱۹) تهران:
قانون اساسی جمهورسی اسلامی ایران:
«اصل‏ بیست و هفتم: تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‏ پیمایی‏ ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏ که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد آزاد است‏.»
منبع: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی
http://rc.majlis.ir/fa/law/show/133615

«اشتقاق

آزادی اجتماعات و راهپیمایی در قانون اساسی (اصل ۲۷)

مفهوم حقوقی اجتماعات و تظاهرات

آزادی اجتماعات و تظاهرات یکی از مظاهر دموکراسی است که مردم می توانند با مشارکت عملی و حضورمستقیم در صحنه حرف خود را بدون واسطه به گوش زمامداران برسانند.گاهی ممکن است درتحقق حقوق وآزادی های عمومی افرادجامعه اخلال یا کاستی ای ایجاد شود و مردم را در تنگنا قرار می دهد وهمدلی واجتماعی بودن افراد قدرت ابتکار یک ائتلاف همگانی در جهت دفاع از منافع و تحقق خواسته هایشان با توسل به قدرت اجتماعی به آنها می دهد تا هیئت حاکمه و افکار عمومی را متوجه خواسته های خویش سازند.همانطور که درمقدمه ذکرشد این حق به عنوان یکی از حقوق مربوط به آزادی های عمومی در اسناد بین المللی و در شرع وقانون اساسی جمهوری اسلامی بر رسمیت شناخته شده.نهایتا این مقاومت زمانی پیش می آید که عده ای ذینفع از قدرت عمومی و فشارهای سیاسی,اجتماعی,فرهنگی,اقتصادی و…بر خوداحساس نارضایتی کنند.

بین این دو مفهوم از لحاظ حقوقی تفاوت است البته هدف هردو دفاع ازمنافع مشترک ذینفع هاست ولی از لحاظ ساختار باهم تفاوت دارند.اجتماعات معمولا همایش های موقتی است جهت تبادل آزاد ونظرات افراد وهماهنگی برای دفاع از منافع مشترک(۵)ولی تظاهرات وراهپیمایی عبارت از افراد باحضوردر معابرعمومی واستفاده از یک فرصت نمایشی به بیان خواسته ی جمعی خود می پردازد.

اصل۲۷ قانون اساسی و تحلیل آن

براساس اصل بیست و هفت قانون اساسی”تشکیل اجتماعات و راهپیمایی ها بدون حمل سلاح,به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد ازاد است”

همانطورکه می بینیم تشکیل اجتماعات و راهپیمایی از آزادی های مشروعی به شمار می رود که در قانون اساسی به رسمیت شناخته شده وبا توجه به ذیل اصل نهم قانون اساسی غیرقابل سلب است.اما این اجتماعات و تظاهرات باتوجه به اوضاع واحوال حاکم ممکن است حالت اعتراضی داشته باشدو موجب اخلال در نظم عمومی شود.به همین جهت لزوم مسالمت آمیزبودن این اجتماعات به وضوح درک میشود.

اجتماع مسالمت آمیز یعنی اعتراض کنندگان بدون اعمال خشونت وایجاد بی نظمی مراتب را اعلام کنند و خواسته های خود را به حاکمان برسانند.از طرفی زمامداران و قدرت عمومی از یک طرف ناگزیر به قبول این اجتماعات وتوجه به خواسته های معترضان هستند و از طرفی مسئول استقرارنظم و تامین امنیت.به همین دلیل قانونگزار ما برگزاری این اجتماعات را مشروط به عدم حمل سلاح کرده که مقصود اوبا توجه به سیر مذاکرات تصویب همان مسالمت آمیزبودن است.البته این اصطلاح یک مفهوم نسبی است(۶)در این رابطه بند (ی) ماده ی۱۶ قانون فعالیت احزاب (حمل اسلحه و مهمات غیر مجاز)برای گروه ها ممنوع اعلام داشته است.

نکته بعدی که قانونگزار در رابطه با برگزاری این تجمعات به آن توجه کرده بحث(عدم اخلال به مبانی اسلام)است.همانطور که گفتیم این افراد بر محور یک عقیده وتفکر مشترک گردهم آمده اند و امکان دارد القائات انها تاثیرات منفی بر علایق افکار عمومی وارد آورد. به همین دلیل قانون اساسی در اصل ۲۷ با عنایت به اصل دوم که نظام جمهوری اسلامی را بر پایه ی ایمان بر اصول دین و مذهب استواراست اخلال به این موارد را تعرض به نظامی می دانند که اکثریت مردم طبق اصل اول قانون اساسی آن را تاسیس کرده اند.

نکته ی مهم دراین باره تبصره ی۲ ماده ی۶ قانون فعالیت احزاب است که تشخیص اخلال به مبانی اسلام را به عهده ی کمیسیون ماده ی ۱۰ قرار داده و ماده ی ۱۶ در بند(ح) و(ط) قیودی برای آن مشخص کرده.

بند(ح):نقض موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی

بند(ط):تبلیغات ضد اسلامی و پخش کتب و نشریات مضله»
منیع: سایت اشتقاق
http://eshteghagh.blogfa.com/post-23.aspx
ما در دادسرای جرایم پزشکی نه سلاح حمل کردیم و نه خلاف موازین اسلامی حرفی زدیم یا کاری کردیم فقط گفتیم «کل یوم عاشورا، کل ارض کربلا». حالا دادستان محترم ذبیح زاده جواب بدهند!


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=24016

  تاریخ انتشار: ۲۰ تیر ۱۳۹۵، ساعت: ۲۲:۴۶