جمعه ۰۴ خرداد ۱۳۹۷

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:روانکاوی در انجمن فرویدی، روانکاوی در رسانه‌ها و در جامعه

قند پارسی

🔴 زبان فارسی زمانی حلقه وصل فرهنگی و زبانی چند امپراتوری بود از گورکانی هند تا عثمانی

در زبان اردو در پاکستان که بیشتر از سیصد میلیون مخاطب دارد و زبان دوم هند است واژگان فارسی بسیار غنی است

خیابان های بزرگ دو طرفه را شارا می گویند و شاهراه می نویسند همان که ما امروز «اتوبان» می گوییم در ایران اداره‌ی راهنمایی و رانندگی بر سر کوچه‌ای که نباید از آن اتومبیل بگذرد می‌نویسد:« عبور ممنوع» و این هر دو کلمه عربی است، اما در پاکستان
«راه بند»‌! می نویسند.

تاکسی که مرا به قونسلگری ایران درکراچی می‌برد کمی از کونسولگری گذشت، خواست به عقب برگردد،یکی از پشت سر به او فرمان می‌داد، در چنین مواقعی ما می‌گوییم:

عقب، عقب،عقب، خوب!

اما آن پاکستانی می‌گفت: واپس، واپس،… بس!

و این حرفها در خیابانی زده شد که به « شاهراه ایران» موسوم است.

این مغازه‌هایی را که ما قنادی می‌گوییم (و معلوم نیست چگونه کلمه‌ی قند صیغه‌ی مبالغه و صفت شغلی قناد برایش پیدا شده و بعد محل آن را قنادی گفته اند؟) را «شیرین‌کده» مینامند.

آنچه ما هنگام مسافرت «اسباب و اثاثیه» می‌خوانیم، در آنجا «سامان» گویند.

وقتی کسی به ما لطف می‌کند و چیزی می‌دهد یا محبتی ابراز می‌دارد، ما اگر خودمانی باشیم می‌گوییم: ممنونم، متشکرم، اگر فرنگی مآب باشیم می‌گوییم «مرسی» اما در آنجا کوچک و بزرگ، همه در چنین موردی می‌گویند:« مهربانی»!

آنچه ما شلوار گوییم در آنجا «پاجامه» خوانده می‌شود.

قطار سریع السیر را در آنجا«تیز خرام» می‌خوانند!

جالبترین اصطلاح را در آنجا من برای مادر زن دیدم، آنها این موجودی را که ما مرادف با دیو و غول آورده‌ایم «خوش دامن» گفته‌اند. واقعا چقدر دلپذیر و زیباست.

(کتاب از پاریز تا پاریس_محمدابراهیم باستانی پاریزی):

گفتنی است که در خراسان و در لرستان نیز به مادر زن خوش (خاش .خش) می گویند یک مطلبی که خود عربها هم نمی دانند این است که آنها نیز به اتوبان و خیابان شاهراه می گویند اما با این تفاوت که شاهراه را عربی کرده اند و می گویند شاراه اما آنرا به غلط می نویسند شارع . این شارع غلط نوشته می شود و باید شارا نوشته شود شارع واژه عربی است به معنی قانون گذار و از شرع گرفته شده و باید با شاراه که اتوبان است متفاوت نوشته شود. واژه دیگری که کسی نمی دانست ریشه ان چیست و من راز آن را کشف کردم مینا هست عربها به بندر مینا می گویند خود آنها نمی دانند این از کجا آمده اما ریشه آن مین اوو MinAuیا میناب است یعنی وسط اب کناره دریا . مین یعنی میان. داخل .وسط . و اوو یعنی آب. قبلا واژه های فراوان دیگری را همچون مهندس از هندسه از اندازه از هنداچک و لجام از لگام توضیح داده ام اطلاع بیشتر در مورد ۵ هزار واژه معرب شده از فرهنگ ایرانی

http://hamshahrionline.ir/details/8213

http://parssea.org/?p=7095

 

منبع: مرکز مطالعات خلیج فارس 


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=39728

  تاریخ انتشار: ۲۰ بهمن ۱۳۹۶، ساعت: ۲۳:۱۹