دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:الیزابت رودینسکو و باند رجالگان اش، امیر عباس کشاورز، دكتر وحيد شريعت، روانکاوی در انجمن فرویدی، سؤالات در مورد محل تحصیل گهر همایونپور، سؤالات در مورد مدرک تحصیلی دکتر محمد صنعتی

محموله مهر برگشت خورد

سه شنبه ۰۵ خرداد ۱۳۹۴

دیدگاه خانم مرجان م. درباره «مافیای روان»

 
«تثبیت در تروما»
این عنوان برای من خیلی تامل برانگیز بود، همیشه فکر می کردم بستری اجباری خانم دکتر برای من یک ترومای واقعی بوده ولی این عنوان انگار وجه دیگری از این مساله رو به من نشون داد: تروما برای کی؟
دیدم من دارم در انجمن فرویدی کارم رو میکنم و اگرچه اون اتفاق برای همیشه یک گسل بین اون آدمی که من بودم و این آدمی که بعد از اون اتفاق هستم، ایجاد کرده ولی برای اونهایی که اون سر ماجرا بودند، اونهایی که در محور صنعتی ـ همایونپور فعالیت می کردند، این اتفاق یک ترومای خیلی خیلی بزرگتریه. فکرش رو بکنید: هر شب با کابوس اینکه فردا چه اتفاقی میفته بخوابید و هر روز صبح با این وحشت بیدار شید که امروز تا آخر شب چی میشه! فکر می کنید الان وحید شریعت میتونه بخوابه یا خود صنعتی یا همایونپور یا نوحه سرا یا کشاورز خیلی خیلی اخلاقی؟!!!
ولی من میتونم بخوابم، میتونم کار کنم و میتونم به خودم بگم که هر کاری میتونستم انجام دادم. موقعیتهای خیلی خیلی کمی در زندگیم هست که بتونم بگم هر کاری می تونستم کردم ولی کارهایی که در زمان بستری اجباری خانم دکتر در کنار همرزمانم انجام دادم قطعا اولین اونهاست.
و مهمتر از همه اینا: خانم دکتر در ایران هستند و انجمن فرویدی رو هدایت می کنند. این به تمام اون کارهایی که کردیم، به تمام اضطرابی که کشیدیم و به همه اون جنگی که کردیم می ارزه! «ما» برای محور صنعتی ـ همایونپور «تروما»یی ساختیم که تا دم مرگ همراهشونه! خانم دکتر همون روز اول که توی بیمارستان دیدیمشون گفتند که: عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد! و همین شد.


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=11321

  تاریخ انتشار: ۸ خرداد ۱۳۹۴، ساعت: ۱۶:۲۰