سه شنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۸

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:تاریخچه، دادستان ذبیح زاده، روانکاوی در انجمن فرویدی، سؤالات در مورد مدرک تحصیلی دکتر محمد صنعتی، کمپین اطلاع رسانی «فروید در ایران»، مافياي روان، نامه سرگشاده به ریاست محترم قوه قضائیه، وزارت بهداشت، وزیر مستعفی بهداشت

نامه سرگشاده دکتر میترا کدیور رییس انجمن فرویدی به محضر گرانقدر ریاست محترم قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران/ بخش دوم

 

ریاست محترم قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران

به نام خداوند جان و خرد

و با سلام و عرض ادب

احتراماً، در پی بخش یکم نامه سرگشاده خود به حضور جنابعالی بخش دوم آن را در ادامه تقدیم می دارم.

پس از آن که شکایت های واهی و پرونده سازی ناشیانه و ابلهانه اشخاصی که بتدریج با هویت آنها آشنا خواهید شد در “داد”سرای نظام پزشکی به نتیجه نرسید و عقیم ماند آنها به دومین نهاد منتسب به “عدالت” یعنی “داد”سرای ویژه جرایم پزشکی و بهداشتی متوسل شدند. البته در ابتدا ما فکر می کردیم این اشخاص با دروغ پردازی سعی در گمراه کردن مقامات قضائی این دادسرا کرده اند، اما دیری نپایید که متوجه شدیم که در این “داد”سرا هم همچون “داد”سرای نظام پزشکی اتفاقی که نیفتاده همانا اغفال و گمراه کردن مقامات قضائی بوده و کل ماجرا ادامه مسیری است که از دادسرای نظام پزشکی آغاز شده. در اینجا هم اجازه فرمایید طبق روال قبل عین متن شکواییه سه تن از اعضای هیئت مدیره انجمن فرویدی به حضور بازپرس شعبه دوم دادسرای جرایم پزشکی و بهداشتی که اقدام به صدور حکم بازرسی از دفتر انجمن فرویدی را کرده بود تقدیم حضور گردد. پس از متن شکواییه تصویر حکم بازرسی این بازپرس محترم پیوست است.

شکواییه انجمن فرویدی در تاریخ شنبه ۲۲ اسفند ۹۴ حضوری تقدیم بازپرس محترم آقای کیانی شده و طبق روال آیین دادرسی ما منتظر دریافت احضاریه از جانب ایشان شدیم. اما…

 

بازپرس محترم شعبه دوم دادسرای ناحیه ۱۹ تهران ویژه جرائم پزشکی و بهداشتی

 

با سلام و تحیات

احتراماً

پیرو بازرسی انجام شده توسط دو بازرس از معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی به همراه یک مامور از کلانتری ۱۰۳ گاندی در تاریخ ۹۴/۱۲/۱۹ از دفتر «انجمن فرویدی» که با حکم صادره از سوی آن مقام محترم به شماره نامه ۹۴۱۰۱۱۲۱۲۰۸۰۱۰۹۵ انجام شد، بدینوسیله شکایت خود را از دو بازرس معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی خانم ها فاطمه اورعی و مرضیه رستمیان و همچنین آمر آنها آقای دکتر کامران منش و همینطور مامور کلانتری محمد مالمیر خدمت آن مقام محترم تقدیم می داریم.

نخست آنکه فعالیت انجمن فرویدی بعنوان یک سازمان مردم نهاد که از وزارت محترم کشور جمهوری اسلامی ایران مجوز فعالیت در موضوع «فرهنگی» را کسب نموده هیچگونه ارتباطی با بهداشت و درمان ندارد، ما نمی دانیم چطور معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی و شخص آقای دکتر کامران منش با انحراف نظر جناب بازپرس و با یک اتهام واهی حکم بازرسی از دفتر یک سازمان مردم نهاد با موضوع فرهنگی را با عنوان یک «موسسه پزشکی»! دریافت نموده اند. آیا مدارکی دال بر اثبات موضوع از سوی این معاونت به محضر بازپرس محترم ارائه شده یا خیر؟

لازم به ذکر است که تابلوی انجمن فرویدی هم بر سر درب ورودی ساختمان صبا و همینطور کنار درب ورودی دفتر انجمن نصب گردیده و قاعدتاً دو بازرس معاونت درمان و مامور کلانتری این دو فقره تابلو را رویت نموده اند. (عکس تابلوهای نصب شده پیوست می باشد.)

ثانیاً آنکه مدارک و شواهد موجود نشان می دهد معاونت یاد شده با داشتن اطلاع کامل از این موضوع که دکتر میترا کدیور روانکاو و رئیس انجمن فرویدی هستند و هیچگونه فعالیت درمانی انجام نمی دهند و انجمن فرویدی هم طبق تصریح ذیل ماده ۹ اساسنامه خود که در آن ذکر شده «انجمن هیچگونه فعالیت درمانی نخواهد داشت» (فتوکپی اساسنامه پیوست می باشد)، این شکایت واهی را به محضر محترم بازپرس تسلیم نموده اند. طی سالیان درازی که از تاسیس انجمن فرویدی می گذرد معاونت های مختلف وزارت بهداشت بارها با انجمن فرویدی مکاتبه داشته اند که آخرین آنها نامه ای است به شماره ۱۱۴/۱۰۳ به تاریخ ۱۳۹۴/۰۷/۰۶ با امضای جناب آقای دکتر ایازی قائم مقام وزیر در امور سازمانهای مردم نهاد وزارت بهداشت به دفتر انجمن فرویدی که در آن خانم دکتر کدیور را «مدیر عامل انجمن فرویدی» مورد خطاب قرار داده بودند. بنابراین در وزارت بهداشت اطلاع کامل دارند که دکتر کدیور در انجمن فرویدی که یک سازمان مردم نهاد است فعالیت می نمایند ( فتوکپی نامه ضمیمه است). با این اوصاف معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی با اطلاع کامل از ماهیت انجمن فرویدی و فعالیت های دکتر میتراکدیور اقدام به ارائه گزارشی به آن بازپرسی محترم کرده و با مغلطه حکمی دریافت نموده، که این عمل شبهه سوء نیتی را به ذهن متبادر می کند.

برای توضیح این مطلب اجازه دهید مواردی را به عرض بازپرس محترم برسانیم:

در تاریخ ۲۸ آذرماه ۱۳۹۴ حدود ساعت ۳:۳۰ بعد از ظهر دو خانم از سوی دانشگاه شهید بهشتی بعنوان بازرس از طرف معاونت درمان دانشگاه آقای دکتر کامران منش به دفتر «انجمن فرویدی» مراجعه نموده و عنوان کردند که باید محل انجمن را مورد بازرسی قرار دهند. دکتر منصوره اردشیرزاده، دکتر مرجان پشت مشهدی، خانم خدیجه فدائی و خانم معصومه هاشمی از اعضای هیات مدیره انجمن فرویدی و شاگردان دکتر کدیور در محل انجمن جلسه داشتند و در انجمن حاضر بودند که برای آن دو نفر بازرس توضیح داده شد که این محل (به آدرس خیابان آفریقا، بالاتر از اسفندیار، نبش خیابان عاطفی غربی، برج صبا، طبقه ۶ واحد ۶۳) دفتر انجمن فرویدی است و این انجمن مجوز خود را از وزارت محترم کشور دریافت نموده و زیر نظر وزارت کشور فعالیت فرهنگی می نماید و طبق اساسنامه خود هیچگونه فعالیت درمانی انجام نمی دهد و برهمین اساس هیچ ارتباطی با وزارت بهداشت و درمان ندارد. حتی دو بازرس مذکور از مجوز انجمن که بر دیوار نصب بود عکس برداری نمودند و کاملاً برای آنها توضیح داده شد که دکتر کدیور تنها روانکاو در ایران بوده و موسس انجمن فرویدی هستند و هیچگونه فعالیت درمانی ندارند. بازرسان فوق الذکر بعد از حدود یک ساعت که وقت ما را گرفتند و در نهایت ما را مجبور کردند که به آنها تذکر دهیم در صورت عدم ترک محل و استمرار ایجاد مزاحمت با پلیس ۱۱۰ تماس خواهیم گرفت بالاخره حاضر به ترک محل شدند.

برای مرحله دوم در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۹۴ دو خانم دیگر از طرف معاونت یاد شده به عنوان بازرس بر اساس حکم صادره از سوی جنابعالی به همراه یک نفر مامور انتظامی که اسامی آنان در بدو شکوائیه اعلام گردیده مجدداً به دفتر انجمن فرویدی مراجعه کردند که جریان بطور مشروح ذیلاً معروض می گردد:

در تاریخ ۱۹ اسفندماه ۱۳۹۴ حدود ساعت ۱۱ صبح دو نفر بازرس از از اداره بازرسی و نظارت معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به همراه یک مامور انتظامی وارد دفتر انجمن فرویدی گردیدندو دکتر منصوره اردشیرزاده در دفتر انجمن مشغول انجام وظیفه بودند و همینطور منشی دفتر آقای پوریا شاکری نیز حضور داشت. آنان حکمی را در دست داشتند که اجازه نمی دادند که به درستی آنرا ملاحظه و مطالعه نماییم و از دور آن را نشان می دادند، متوجه شدیم که از سوی بازپرس محترم شعبه دوم دادسرای ناحیه ۱۹ تهران صادر گردیده است، لذا کارت شناسائی دو نفر بازرس را درخواست کردیم که اراده نمودند که نام های ایشان فاطمه اورعی و مرضیه رستمیان بود، و همینطور از مامور کلانتری که خودش اعلام نمود از کلانتری ۱۰۳ گاندی در معیت بازرسان می باشد درخواست شد که کارت شناسائی خود را ارائه نماید استنکاف نموده و کارت خود را نشان ندادند و جویای علت شدیم ایشان اعلام کرد دلم نمی خواهد نشان دهم (!) ولی روی لباسش نام او درج شده بود به نام آقای محمد مالمیر. به ایشان اجازه بازرسی داده شد و آنها که همراه خود دوربین عکاسی آورده بودند از تمامی محل انجمن عکسبرداری نمودند و به کلیه سوالات آنها پاسخ داده شد و هر مدرکی را نیز درخواست نمودند به آنها ارائه گردید.

علیرغم اینکه یک بار دیگر هم در تاریخ ۹۴/۹/۲۸ دو بازرس دیگر از دانشگاه شهید بهشتی به دفتر انجمن مراجعه نموده بودند و مفصلاً وضعیت انجمن و چگونگی فعالیت و موجودیت آن به ایشان شرح داده شده بود و مجوز و پروانه فعالیت انجمن که از سوی وزارت کشور صادر شده بود به آنها ارائه گردیده و اعلام شد که فعالیت انجمن فرویدی ربطی به وزارت بهداشت ندارد و در حالیکه کلیه اظهارات را یادداشت کرده و مدارک را مشاهده نموده بودند، در حال حاضر حضور مجدد دو بازرس دیگر  با علم به اطلاعاتی که قبلاً به بازرسان آن معاونت داده شده بود در معیت مامور کلانتری ما را به شبهه می اندازد که این اعمال مغرضانه بر چه اساس شکل پیدا کرده است.

باید بعرض برسانیم که این بار هم دفترچه راهنمای «اکول فرویدی پاریس» (که یکی از هفت اکول زیر مجموعه انجمن جهانی روانکاوی است) را به بازرسان معاونت درمان و مامور همراه نشان دادیم و توضیح داده شد که دکتر کدیور تنها روانکاو ایران هستند و ایشان جزء هیات علمی اکول فرویدی پاریس بوده و یکی از معدود کسانی هستند که خارج از فرانسه اجازه تربیت روانکاو را دارند و می توانند آنالیز didactic (آموزشی) انجام دهند (در واقع ایشان از این بابت در کل قاره آسیا بی همتا است)، و توضیح داده شد که ایشان مشغول انجام همین کار در چارچوب انجمن فرویدی می باشند (کپی این دفترچه ضمیمه است). بازرسان اساسنامه انجمن را ملاحظه نمودند که بر اساس بند ۵ ماده ۹ آن «تلاش برای فراهم کردن شرایط تربیت روانکاو در داخل کشور بر اساس استانداردهای بین المللی» از اهداف انجمن است و دکتر کدیور دقیقاً همین عمل را انجام می دهند که این جریان هم هیچ ارتباطی به وزارت بهداشت ندارد. دکتر کدیور از دو مرجع معتبر در دنیا یعنی انجمن جهانی روانکاوی و وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران مجوز برای انجام این عمل را دارا می باشند. که با مشخص شدن این موضوع حتی مامور انتظامی که در معیت دو نفر بازرس مذکور در انجمن حاضر بود با تعجب پرسید یعنی خانم دکتر تنها روانکاو ایران هستند؟! و همینطور بازرسان هم با توضیحات ما تعجب کردند و گفتند پس چرا رییس ما، ما را فرستاده اینجا؟! این کار از نادانی بوده یا از چیز دیگر؟!

آنها قاعدتاً باید بعد از بازرسی محل را ترک می کردند، زیرا تمام مدارکی را که لازم داشتند به آنها ارائه شد و طبق حکمی که همراه داشتند که در آن قید شده بود « با رعایت کلیه جوانب شرعی و قانونی و حقوق متصرفین و مجاورین» باید محل انجمن را بعد از انجام بازرسی و طرح سوالات و دریافت جواب های متقن ترک می نمودند ولی مدت مدیدی یعنی یک ساعت و ۴۵ دقیقه در محل ماندند و همچنان مزاحم انجام وظایف ما گردیدند، و مرتب به مسئول خود که فردی به نام دکتر کامران منش بود زنگ می زدند و اعلام نمودند که آقای دکتر کامران منش گفته اند آنجا را پلمب کنید (!) جواب داده شد که شما اجازه چنین کاری را ندارید، چون بازپرس محترم فقط اجازه بازرسی داده اند. از مامور انتظامی آقای محمد مالمیر هم در ابتدا با آنها هم آواز بوده و اصرار داشت که باید دفتر کار مار را پلمب کند ولی وقتی به او گوشزد شد که در حکم صادره مساله پلمب قید نشده، پاسخ داد که ما (یعنی نیروی انتظامی)نمی توانیم ولی ایشان (یعنی بازرسان وزارت بهداشت) می توانند پلمب کنند!!! گفته شد که ما زیر نظر ایشان نیستیم که بخواهند اینجا را پلمب کنند، این بازرسان اصلاً حق ورود به اینجا را ندارند و اگر آنها را راه دادیم به خاطر این بود که همراه شما بودند و این حکم را داشتند. این هم فقط یک حکم بازرسی است. پس این حکم بازپرس چه بوده؟ هیچ ارزشی نداشته؟ یک حکم بازرسی گرفته اید بعد که آمده اید اینجا حرف خودتان را می زنید؟ ما دکتر کامران منش را نمی شناسیم و برای پلمب کردن هم باید حکم مقام قضائی را داشته باشید. ظاهراً این آقای دکتر کامران منش به آنها گفته بود “در هر صورت” دفتر را پلمب کنند! یعنی منظورشان این بوده که از بازپرس یک حکم بگیرند ولی بیایند کار خودشان را بکنند. برای اینکه وزارت بهداشت به خوبی می داند که کار ما به آنها ربطی ندارد و آنها نمی توانند راساً محل کار ما را پلمب کنند، با خودشان فکر کرده اند که بازپرس نمی داند روانکاوی ربطی به وزارت بهداشت ندارد. مامور کلانتری هم که می خواست دفتر را پلمب کند که به او یادآوری کردیم او ضابط قضایی است و قطعاً می داند که پلمپ فقط با دستور بازپرس امکان پذیر است و بازپرس هم در حال حاضر فقط حکم بازرسی محل را داده است. و اضافه کردیم ما اینها را نمی شناسیم چون همراه شما بودند اجازه دادیم وارد شوند. الان اینجا مانده اند چکار کنند؟ به دنبال آن از مامور مالمیر خواستیم که کارت خود را نشان دهد زیرا شک کردیم که او چگونه مامور قانونی است که علیرغم اینهمه توضیحات و ارائه مدارکی که درخواست کرده بودند، باز می گوید می توانند آنجا را پلمب کنند! او باز هم حاضر نشد کارت شناسایی خود را نشان دهد. ما هم اعلام کردیم حالا که زیر بار نمی روید، پس ما باید از شما عکس بگیریم تا به مقامات ذی صلاح نشان دهیم که در همین موقع آقای مالمیر شروع به تهدید دکتر اردشیرزداه کرد و با هجوم به او و تلاش برای خارج کردن موبایل از دست ایشان تهدید کرد که موبایل او را می شکند و بعد شروع کرد به زنگ زدن به ۱۱۰ که دو مامور زن بفرستید تا بیایند این خانم دکتر را دستبند بزنند و ببرند کلانتری! چون او می خواهد از ما عکس بگیرد. به آنها گفتیم که ما اینجا می توانیم دوربین مدار بسته داشته باشیم و عکس و فیلم همه شما را داشته باشیم و حالا که نداریم باید از شما عکس بگیریم تا برای ارائه به مقامات ذی صلاح مدرک داشته باشیم. شما دوربین دستتان است و از هرجا دلتان خواست عکس گرفتید خوب ما هم این حق را داریم که از شما عکس بگیریم، ضمن این که در حکم مقام محترم قضائی فقط به شما اجازه “بازدید” داده شده نه “عکاسی”!!! مامور مالمیر دوباره خانم دکتر اردشیرزاده را تهدید کرد که موبایل شما را ضبط می کنم و با دستبند می برمت کلانتری. ما هم پاسخ دادیم مگر مملکت بی قانون است که این کار را بکنید، به ۱۹۷ زنگ زدیم و ماجرا را کامل توضیح دادیم. در این فاصله که حدود دو ساعت طول کشید متاسفانه مراجعین ما که برای انجام روانکاوی آمده بودند مجبور شدند برگردند و عامل تضرر همه جانبه انجمن و ایادی آن گردیدند.

پس از شرح ماوقع که در بالا آمد، تاکید می کنیم همان بار اول مراجعه بازرسان معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی ( ۹۴/۹/۲۸) برای آن دو بازرس توضیح دادیم که از این کار آنها به «انجمن جهانی روانکاوی» شکایت می کنیم که آنها هم از طریق سفارت ایران در فرانسه و سپس از طریق وزارت امور خارجه اقدام می کنند. تمام این توضیحات را هم بار اول دادیم و هم بار دوم (۹۴/۱۲/۱۹). هر دو بار نیز هم اعتبارنامه انجمن و هم اعتبارنامه خانم دکتر را دیدند. و همانگونه که قبلا هم ذکر آن رفت در تاریخ ۲۸ آذر ۹۴ از اعتبارنامه انجمن عکس گرفتند. رزومه و اعتبارنامه خانم دکتر کدیور نیز حدود ۲ سال است که روی سایت رسمی انجمن فرویدی موجود است و مسلماً وزارت بهداشت و معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی تا بحال هزار بار آن را روی سایت ما چک کرده اند (رزومه دکتر میترا کدیور ضمیمه است).

با جمع بندی تمام موارد ذکر شده تاکید می کنیم که این کار معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی از روی غرض ورزی بوده و با داشتن آگاهی کامل جناب بازپرس و دستگاه محترم قضا را به شبهه انداخته تا حکمی بگیرد تا بتواند با آن کاری را که خود در نظر دارد انجام دهد. همانگونه که ذکر آن رفت انجمن فرویدی یک سازمان مردم نهاد است که زیر نظر وزارت محترم کشور فعالیت می کند و طبق اساسنامه هیچگونه فعالیت درمانی ندارد (متن اساسنامه هم از دو سال پیش روی سایت انجمن فرویدی موجود بوده و همه کسانی که خواندن و نوشتن فارسی را بلد باشند می توانند آن را بخوانند) و اساساً دفتر انجمن فرویدی «موسسه پزشکی» که معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی ادعا کرده، نیست و هیچ ارتباطی با امر بهداشت و درمان ندارد. حال اینکه چگونه معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی این اساسنامه را نادیده گرفته و انجمن فرویدی را به غلط بعنوان «موسسه پزشکی» به دستگاه قضا معرفی کرده، خود جای سوال دارد. لازم به ذکر است که دکتر کدیور در کتاب خود به نام “مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم” که تا به حال به چاپ سوم رسیده است یک بخش کامل را به شرح این جمله مشهور ژک لکان “ناخودآگاه را درمان نمی کنند” اختصاص داده و در تمام ۲۰ سال گذشته در همه سخنرانی های خود آن را تکرار کرده. همچنین در سایت انجمن فرویدی مقالات متعددی از شاگردان دکتر کدیور در این زمینه موجود می باشد. واقعاً چطور می توان انجمنی را که پرچمدار “ناخودآگاه را درمان نمی کنند” است یک “موسسه پزشکی”!!! نامید؟؟؟ حال چگونه است که مسئولین محترم وزارت بهداشت خود را به بی خبری می زنند حکایتی است که در صورت اجازه جنابعالی در زمان مقتضی برای آن جناب توضیح خواهیم داد.

جهت روشن شدن سوء نیت تمامی افراد اعم از بازرسان معاونت مذکور و آمران آنان و همچنین دست اندرکاران در وزارت بهداشت و دستگاه های یاد شده در متن شکوائیه با قصد ایذاء و تضییع حق و تضرر ، ما مدارک و مستندات مسلم و قانونی و شواهد واثق و اسناد کامل را در اسرع وقت بحضور آن مقام محترم ارائه خواهیم نمود تا کاملاً از جریانات پیش آمده مطلع و آگاهی کامل داشته باشند که مستلزم عنایت مدت زمان کوتاهی از طرف آن جناب خواهد بود.

از این رو ما از معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی و شخص دکتر کامران منش که دستور این بازرسی ها و حتی پلمب دفتر انجمن فرویدی را داده و همچنین دو بازرس آن معاونت خانم ها فاطمه اورعی و مرضیه رستمیان شکایت داریم و خواستار این هستیم که به اتهام دروغ این معاونت به دکتر میترا کدیور و انجمن فرویدی رسیدگی فرمایید.

همچنین از مامور کلانتری محمد مالمیر نیز شکایت داریم. ایشان در برخورد با دکتر منصوره اردشیرزاده رعایت موارد قانونی را آنچنان که بازپرس محترم در حکم صادره مرقوم فرموده نکرد و حتی بعد از توضیحات روشنگرانه ما یک صورتجلسه نوشت که در آن ذکر شده بود ساعت ۱۲ به مطب (!!!) مراجعه کرده اند در حالیکه آنها ساعت ۱۱ آنجا بودند و ۱۲:۴۵ دفتر انجمن را ترک کردند. حال باید پرسید در این مدت یک ساعت و ۴۵ دقیقه چکار میکردند؟ آیا انجام حکم بازرسی از یک محل کار ۷۰ متر مربعی این همه مدت طول می کشید؟! مامور انتظامی مذکور همچنین در صورتجلسه ای که از این «بازرسی» تهیه کرد، درج نمود که از «مطب» بازرسی به عمل آمد که این امر مورد اعتراض ما واقع گردید که برای او توضیح دادیم اینجا مطب نیست و در حکم صادره از سوی بازپرس محترم نیز نام «انجمن فرویدی» درج شده و هیچ صحبتی از «مطب» به میان نیامده است. به همین دلیل و درج سایر موارد خلاف واقع در صورتجلسه مذکور که نقض آشکار بی طرفی ضابط قضایی بود، آن را امضا نکردیم و از او خواستیم صورتجلسه را بر اساس همان اتفاقاتی که افتاده و توضیحات ارائه شده و درج صحیح ساعت بازرسی و مدت آن تنظیم کند که از این امر خودداری کرد. تصدیق می فرمایید که امضای چنین صورتجلسه خلاف واقعی از نظر قانونی هم درست نبود و ما نیز از امضای چنین مطالب ناراستی استنکاف کردیم.

همچنین جهت اطلاع بازپرس محترم اعلام می کنیم که ما علاوه بر شکایت در دستگاه قضای جمهوری اسلامی ایران، به «انجمن جهانی روانکاوی» نیز شکایت می بریم که آنها از طریق سفارت جمهوری اسلامی ایران در فرانسه و وزارت امور خارجه اقدام می کنند. آنوقت وزارت خارجه از وزارت بهداشت در مورد این کارها سوال می کند و این وزارتخانه قاعدتاً باید پاسخگوی این تخلفات باشد که بدون هیچ دلیل و مدرک و مستندات متقن و درستی به این شکل نسبت به تهدید و ایجاد مزاحمت و هتک حرمت برآمده و همچنان در اضمحلال و تضرر ما کوشش می نمایند.

ضمناً با پوزش از اطاله و تصدیع، تقاضای صدور دستور رسیدگی و پیگرد قانونی عاملان و آمران و اشخاصی که باعث موارد غیرقانونی شده اند را دارد و قبلاً از اوامر صادره کمال سپاس و امتنان ابراز و توفیق روزافزون متولیان و مجریان صدیق قضایی را در احقاق حق از درگاه خداوند لایزال خواهانیم.

 

 

با تقدیم احترامات

 

دکتر میترا کدیور رئیس هیئت مدیره انجمن فرویدی

 

دکتر منصوره اردشیرزاده عضو هیئت مدیره انجمن فرویدی

 

دکتر مرجان پشت مشهدی عضو هیئت مدیره انجمن فرویدی

 

 

با تشکر از مراحم عالیه و با تقدیم احترامات به حضور شما ریاست محترم قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران

 

                                                                                         میترا کدیور

                                                                                        ۱۷ تیر ۹۵

 

 

IMAG0027-752x1024

 

 


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=23741

  تاریخ انتشار: ۱۷ تیر ۱۳۹۵، ساعت: ۱۳:۰۵