شنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۸

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:امیر عباس کشاورز - شبنم نوحه سرا - وحید شریعت، روانکاوی در انجمن فرویدی، معاون آموزشی وزیر بهداشت، مقاله های آموزشی اعضای انجمن فرویدی، وزارت بهداشت

وقتی که قرار است با تأسیس انجمن فرویدی مخالفت کنند بخوبی می‌دانند که روانپزشکان و روانشناسان روانکاو نیستند!

نویسنده: خدیجه فدائی

 

جناب آقای دکتر امیر محسن ضیایی معاون آموزشی وزیر بهداشت

 

از زمان چاپ این خبر[۱] تاکنون شما پاسخ های بسیار ارزشمندی از اعضای انجمن فرویدی دریافت کرده­ اید به هر حال این اقبال شما بود و حالا با وجود این که متخصص ارولوژی (کلیه و مجاری ادراری) هستید، بیش از هر روانپزشکی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی درباره روانکاوی می دانید.

 

بارها این جمله مشهور لکان «ناخودآگاه را درمان نمی کنند»[۲] و نام کتاب فروید «مساله روانکاوی غیرحرفه ای»[۳] را شنیدید. لازم است بر این مهم اشاره کرد که اکثر این پاسخ ها از کتاب دکتر کدیور« مکتب لکان روانکاوی در قرن بیست و یکم» است که زمانی دکتر شریعت روانپزشک با کنایه می گفت دکتر کدیور فقط یک کتاب دارد؟! بله فقط یک کتاب که پاسخ بزرگ ترین معضلات وزارت بهداشت را در رابطه با روانکاوی می دهد. البته اگر حجم عظیم درسنامه های ایشان را که اکنون بتدریج به برکت سایت انجمن فرویدی در اختیار جامعه ایران قرار می گیرد، در نظر نگیریم.

 

آنچه که امروز شما به عنوان یکی از«کارگزاران نظام سلامت» باید بدانید پاسخ این سؤال است «مراحل و مدارجی را که برای روانکاو شدن باید پیمود چیستند؟»[۴]

 

خواهشمندم که به پاسخ آن توجه فرمایید زیرا که مثال آن از رشته تخصصی شما است.

 

«روانکاوی هم مثل هر شاخه علمی دارای یک اساس تئوریک است که باید در عمل آزموده شود شاید روانکاوی را بتوان از نظری «تجربی ترین» علوم دانست زیرا که اساس تئوریک آن بدون یک تجربه واقعی کلماتی بی معنا بیش نیست. آزمایشگاه روانکاوی دفتر روانکاو است و موضوع مورد آزمایش خود شخص». « تا کسی رویاهای خود را مطالعه نکند، لغزشهای زبانی و رفتاری خود را بررسی نکند، به این نتیجه نرسد که دارای افکاری است که از خودش نیز پنهان است و اینکه آنچه را که در زندگی شکست و بداقبالی محسوب می کرده، چیزی جز به تحقق رسیدن خصوصی ترین تمایلاتش نبوده است، چگونه می تواند به وجود ناخودآگاه و قدرت بی حد و حصر آن پی ببرد. روانکاوی یعنی علم ناخودآگاه و این علم فقط از طریق مطالعه ناخودآگاه خود شخص قابل حصول است و بس.»[۵]

 

«این هم یکی دیگر از نکاتی است که برای بسیاری قابل هضم نیست. کجا دیده شده است که کسی برای فرا گرفتن نحوه کارکرد کلیه مجبور شده باشد کلیه خود را خارج کرده و مورد مطالعه قرار دهد؟ کلیه شخص دیگری می تواند کاملا کار ساز باشد. نکته بسیار پیش پا افتاده ای که اغلب براحتی از نظر مخفی می ماند این است که دسترسی به کلیه اشخاص دیگر غیر ممکن نیست و تازه همیشه می توان که آن را از روی یک شخص متوفی برداشت. علاوه بر این که نمی توان صحبت از مطالعه ناخودآگاه بر روی متوفی کرد بلکه اصولا کلمه ناخودآگاه تمام صلابت خود را از دست می داد اگر موضوعی بود که به همین راحتی قابل شناختن برای دیگری بود»[۶]. «دسترسی به همه علوم دیگراز طریق دستگاه روانی امکان پذیر است، اما روانکاوی در مورد همین دستگاه روانی است.»[۷]

 

جناب دکتر ضیایی فکر می کنم دفعه بعد که بخواهید در مورد روانکاوی اظهار نظر کنید دانش بیشتری درباره آن داشته باشید.

 

 

درسی هم از وزارت کشور برای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

 

دراینجا قسمتی ازمکالمات هیأت موسس انجمن فرویدی را با یکی از مسئولین سازمان های مردم نهاد وزارت کشور را می آورم که در فصل های بعدی تاریخچه نیز خواهد آمد. برای رعایت اختصار به جای مقام مسئول وزارت کشور از حرف «ک» و اعضای هیأت موسس از حرف «م» استفاده می کنم:

 

ک: اینجا در نامه وزارت بهداشت نوشته شده است: « با توجه به شناختی که کارشناسان و اعضای انجمن های علمی ـ تخصصی از هیأت موسس دارند فقط یک نفر از آنان دارای تخصص در حیطه مورد اشاره شناخته شده است و دوره های تخصصی سایر هیأت موسس مشخص نیست.»[۸] البته نمی دانم چرا این را گفته اند چون ما علاوه بر اساسنامه همه مدارک شما را ضمیمه نامه کردیم و فرستادیم. آنها اسم آن یک نفر از شما که روانکاو است را نبرده اند. کدامیک از شما روانکاو هستید؟

 

م: دکتر کدیور، ما شاگردان دکتر کدیور هستیم. مدارک مان را هم ارائه داده ایم، روانپزشک و روانشناس هستیم.

 

ک: خب، تخصص خود آنها که در مورد شما نظر داده اند چیست؟

 

م: روانپزشک هستند.

 

ک: خب، شما هم که هم روانپزشک دارید، هم روانشناس و هم یک روانکاو؟!! این مورد را اجازه بدهید ما خودمان جواب دهیم. به آنها می گوییم اگر شما متخصص هستید همه اینها هم متخصص هستند و همانطور که خودتان گفته اید یک روانکاو هم دارند. ( دقت می کنید پاسخ به همین سادگی است اگر که روانپزشک نباشید)

 

وقتی که آگاهانه تصمیم گرفتی که جلوی حقیقتی را بگیری، حقیقت خود را در وجهی دیگر آشکار می کند. شما زیادی روی خودآگاهی حساب کرده اید. «این [ناخودآگاه] همان فاکتوری است که اگر به حساب آورده نشود تمام محاسبات را غلط از آب در می آورد و این آن چیزی است که تمام دانش روانکاوی بر اساس آن قرار گرفته است.»[۹]

 

به این نکات در متن مکالمه دقت فرمایید:

 

-آنها اسمی از دکتر کدیور نبرده اند در حالیکه امروز با خواندن متن بالا همه می دانند آن یک نفر کیست.

 

-آنها نامی از روانکاوی نیز نبرده اند بلکه نوشته اند حیطه مورد اشاره.

 

-آنها گفته اند با شناختی که از هیأت موسس دارند فقط یک نفر از آنها روانکاو است پس می دانند که ۴ نفر دیگر روانکاو نیستند، شناخت دارند ولی اظهار بی اطلاعی می کنند.

 

-آنها مدارک ضمیمه شده را ندیده می گیرند.

 

-آنها این موضوع را هم نادیده می گیرند که این افراد سال هاست شاگرد دکتر کدیور و مهم تر اینکه آنالیزان های ایشان هستند.

 

همه این نادیده گرفتن ها به کار خواهد آمد، اگر صبر کنید خواهید دید.

 

 

بندی دیگر از ایرادات وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی

 

در اینجا نیز قسمتی دیگر از مکالمات هیأت موسس انجمن فرویدی و مقام مسئول وزارت کشور را می آورم و برای رعایت اختصار از همان حرف «ک» و« م» استفاده می کنم:

 

ک: در این بند ایرادات وزارت بهداشت آمده «در اساسنامه اشاره شده که روانکاوی به عنوان رشته ای مجزا و متفاوت از روانشناسی، مشاوره و روانپزشکی در نظر گرفته شده. روانکاوی یک تکنیک درمانی مبتنی بر نظریه های روان تحلیلی فروید می باشد و پایه و اساس آن ریشه در روانشناسی دارد. استدلال هیات موسس در این زمینه منطقی نیست.»[۱۰] در این مورد بیشتر توضیح دهید.

 

م: «این یک دلیل ساده و بنیادی دارد که علم روانکاوی بطور اساسی با تمام علوم تفاوت دارد. تمام علوم دیگر با خودآگاه آدمیان سر و کار دارند و روانکاوی با ناخودآگاه»[۱۱] خود شما بگویید ناخودآگاه اساس کار کدام یک از این علوم دیگر است؟

 

ک: بله این را دیگر همه می دانند که ناخودآگاه کشف فروید است.

 

م: روانپزشکی و روانشناسی علوم خودآگاه هستند و در حیطه شناخت و خودآگاهی کار می کنند. ولی روانکاوی بدون ناخودآگاه معنی ندارد و ناخودآگاه را فقط در روانکاوی شخصی می توان تجربه کرد.

 

 

بله فقط کافیست که روانپزشک نباشید و آنگاه به خوبی مسئولین وزارت کشور متوجه مطلب شوید که روانکاوی کشف بزرگ فروید است و نه یک تکنیک، و اذعان کنید که این را همه می دانند.

 

این بند از نامه وزارت بهداشت را با بند ۴ ماده ۹ اساسنامه مقایسه کنید. آنچه درحال حاضر روانپزشکان با این در و آن در زدن در پی آن هستند، تعامل با دستگاه های ذیربط جهت مخدوش کردن همین هدف است.

 

اما در این مخالفت، در این کاهش روانکاوی در حد یک تکنیک، در این کذب محض که روانکاوی ریشه در روانشناسی دارد، در این مخالفت با اهداف انجمن فرویدی، در این به زبان نیاوردن نام دکتر کدیور، در این به زبان نیاوردن نام روانکاوی در کنار نام ایشان، و در این نادیده گرفتن شاگردان و آنالیزان های ایشان، و …

 

در همه این نادیده گرفتن ها، بذری کاشته شده که امروز قرار است در فلوشیپ رواندرمانی محصول دهد و اعضای کمیته رواندرمانی کنگره روانکاوی و رواندرمانی برگزار کنند، بدون حضور حتی یک روانکاو… این همان کلاف سردرگمی (عکس پوستر) است که قرار است از آن ردایی بافته شود که روانکاوی را بر تن روانپزشکان کنند.

 

 

آدم یاد این سوال می افتد: «روانپزشکی چه خلائی دارد که روانپزشکان به روانپزشک بودن خالی قانع نیستند؟»[۱۲]

 

 

داشتم دَلقی و صد عیب مرا می‌پوشید                       خرقه رهن می و مطرب شد و زنار بماند (حافظ)

 

 

 

 

 

 

 

[۱] . خبر «معاون وزیر بهداشت: مجوزی برای مراکز علمی کاربردی نداشتیم»، سایت آکا ایران

 

[۲] . کدیور، میترا، «مکتب لکان روانکاوی در قرن بیست و یکم»، انتشارات اطلاعات، چاپ اول، ص۵۲

 

[۳] . همان منبع

[۴] . همان منبع
[۵] . همان منبع

[۶] . همان منبع

[۷] . درسنامه دکتر کدیور مبحث «علم» از دیکشنری لکانی، ۱۳۸۱

[۸] . بند ۸ از نامه وزارت بهداشت درباره اساسنامه انجمن فرویدی

[۹] . کدیور، میترا، «مکتب لکان روانکاوی در قرن بیست ویکم»، انتشارات اطلاعات، چاپ اول، ص۳۸

[۱۰] . بند ۷ از نامه وزارت بهداشت درباره اساسنامه انجمن فرویدی

[۱۱] . کدیور، میترا، «مکتب لکان روانکاوی در قرن بیست و یکم»، انتشارات اطلاعات، چاپ اول، ص۳۹

[۱۲] . سایت انجمن فرویدی


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=3383

  تاریخ انتشار: ۲ مهر ۱۳۹۳، ساعت: ۱۰:۱۱