پنج شنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۹

بخش ها

آرشیو ماهیانه


دسته ها:دادستان ذبیح زاده، روانکاوی در انجمن فرویدی، مافياي روان

ولی «سرزمین من، بی سرود و بی صدا» نیست

پنج شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۵

سهراب:
با اندوه داشتم تک بیتی که از این شعر افغان از بر هستم را می خواندم:
سرزمین من
خسته خسته از جفایی
گفتم آن را کامل برای سرزمینم، در جایی که صدایم شنیده می شود بنویسم.

کاملش را جستجو کردم و دیدم نمی توانم آن را برای ایران بنویسم.
چون “سرزمین من، خسته خسته از جفا” هست ولی “سرزمین من، بی سرود و بی صدا”* نیست.

می دانید این سوال و این صدا و این صحنه از سرم خارج نمی شود، بازپرسی که ما را به ترک چیزی فرا می خواند، چیزی که تمام هستی و حیثیت ماست: انجمن فرویدی. و من تنها یک پاسخ دارم: چرا؟ چرا باید ترک کنمش؟!

اینجاست قسمت متفاوت این شعر افغان با روزگار ایران:
ما بی صدا نمی شویم.
انشااله

*
http://www.cloob.com/c/irisoraya/114138970/%D8%A8%DB%8C_%D8%A2%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87_%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A8%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85_%D8%A8%DB%8C


پیوند کوتاه به این مطلب:

https://freudianassociation.org/?p=24199

  تاریخ انتشار: ۲۲ تیر ۱۳۹۵، ساعت: ۱۶:۳۲